top of page
Zoeken

Wat je denkt dat anderen over je denken denk je zelf

Bijgewerkt op: 8 dec. 2022

Yvette Ben Salem, 2 December 2021


Als jong meisje van een jaar of 7 ging ik op ballet. Ik vond het fantastisch en oefende thuis voor de spiegel de 6 posities, de 'plié', de 'tendu' en de 'pas de bourrée' in mijn knalroze tutu. De tutu bleef ook buiten de balletlessen aan om oma en opa mijn kunsten vol zelfvertrouwen en trots te demonstreren. De woonkamer was mijn podium en gewillige of ongewillige familieleden waren mijn publiek. Op een dag werd er door de balletleraar een opvoering aangekondigd, een ballet versie van 'Cats'. Ik was dolenthousiast en zag mijzelf al over het podium paraderen om vervolgens het daverende applaus al buigend in ontvangst te mogen nemen.


Je voelt hem al aankomen, zover kwam het helaas niet. De balletleraar had aan mijn moeder aangegeven dat ik niet mee mocht doen. Iets met niet goed genoeg en iets met te mollig. Ik voelde schaamte, een pijnlijke klomp in mijn maag en mijn ogen en neus brandden van de opkomende huilbui. Mijn reeds gevisualiseerde carrière als balletdanseres viel in het water. Mijn moeder was 'not amused' en ik kan mij nog herinneren dat ze een pittige discussie aanging, haar ogen leken vuur te spuwen en haar hoofd werd knalrood. Per direct ging ik van ballet af. De balletleraar woonde in onze straat en vanaf dit moment werd hij stellig genegeerd of kreeg een vieze blik van mijn moeder toegeworpen als we hem tegenkwamen.


De overtuiging dat ik niet goed genoeg was ontstond hier, enfin dit is iets wat ik mij heel goed en levendig kan herinneren. Als ik langs de balletschool in het Oosterbeekse kom lijkt het alsof die energie er nog steeds hangt en voel de klomp in mijn maag weer zoals dat meisje in die roze tutu toen voelde.


En zo wortelde deze overtuiging zich diep in mijn onderbewuste en werd het een onderdeel van hoe ik de wereld ben gaan zien. Ik werd verlegen en begon in de belangstelling te staan te vermijden. Door de jaren heen volgden er meer voorgevallen van afwijzing, die ik door het ballet voorgeval waarschijnlijk heb ervaren als bevestiging en bewijs voor mijn nieuwe 'niet goed genoeg en te mollig'- overtuiging. Zie je wel... heb ik moeten denken en nog vaak gedacht.


Zo hebben we allemaal soortgelijke ervaringen in ons leven waar een negatieve overtuiging kan ontstaan. Iets kleins, een opmerking, kan dit zaadje al planten. Doordat je er een betekenis aan hebt gegeven en je er vervolgens bewust van wordt groeit het gevoel, immers alles wat je aandacht geeft groeit. Deze negatieve overtuigingen zorgen ervoor dat we erg kritisch worden op onszelf en als gevolg hiervan ook op anderen. Doordat iets bij jezelf een 'ding' is ga je er met een vergrootglas op focussen bij de ander. Wat je denkt dat anderen van je denken denk je zelf. Ofwel, als je bang bent dat iemand je een sukkel vindt is het hoogstwaarschijnlijk zo dat je dit over jezelf denkt. Als jij vindt dat iemand de kantjes er vanaf loopt, heb je waarschijnlijk zelf een hele hoge lat. Is het dan redelijk die ander dan ook maar langs die idioot hoge lat te leggen?


Inzicht

Inzicht krijgen in waarom je doet wat je doet, voelt wat je voelt, op een bepaalde manier kan reageren, denkt hoe je denkt en de wereld waarneemt zoals je dat doet is bevrijdend. Je snapt dan ook weer beter dat anderen ook zo functioneren. Dus als een collega ineens uit zijn slof schiet is dat ook een projectie van zijn eigen innerlijke belevingswereld en hoef je er niet per se zelf iets mee.


Dit inzicht kun je trainen zodat het steeds meer een gewoonte wordt om eerst stil te staan bij een emotie. Wat gebeurt hier nu echt? Waar komt dit vandaan? Wanneer voelde ik dit voor het eerst? Welke overtuiging heb ik over mijzelf? Je gaat steeds meer begrijpen waar het vandaan komt en kunt toetsen of dat nu nog steeds waar is. Benoem je kwaliteiten, focus op alles wat je goed kunt en kijk naar de weg die je hebt afgelegd, de mensen die je liefhebben en alle successen die je hebt behaald. Schrijf dit op en kijk ernaar op het moment dat de keiharde zelftwijfel weer als een onverwachte bom inslaat. Uit ervaring weet ik dat je zo meer mededogen en empathie voor je eigen gevoelens en emoties ontwikkelt en het in ander licht komt te staan.


Normaliseren

In plaats van je te schamen of schuldig te voelen voor bijvoorbeeld boosheid, schaamte, irritatie of verdriet weet je nu dat het oké is dat te voelen. Als je de mensen in je omgeving meeneemt in je beleving en daar kwetsbaar en open over durft te zijn ben je helemaal lekker bezig. Dan neem je de ander even mee in jouw beleving en dit delen creëert een diepere verbinding en meer begrip.


A-haaa

Kwam er bij het lezen van dit artikel een 'a-haaa'- momentje? Produceerde je brein een beeld of herinnering van een soortgelijke gebeurtenis? Heb je dat verhaal wel eens gedeeld met je familie, vrienden, partner, collega's? Als het antwoord 'nee' is, nodig ik je uit dit soort verhalen eens te delen en zelf te ervaren wat het je brengt.


Heb jij negatieve overtuigingen over jezelf? Merk je dat je soms erg getriggerd kan worden maar begrijp je niet wat de oorzaak is? Ik kijk graag met je mee en help je jouw negatieve overtuigingen om te buigen naar nieuwe positieve overtuigingen!


Hartelijke groet,

Yvette



Volg me op instagram (Yvette Ben Salem Coaching) voor een dagelijkse dosis content die je aanzet tot denken!


Op alle teksten op mijn website rust auteursrecht, © 2021 Yvette Ben Salem. Het is zonder toestemming niet toegestaan om de teksten te kopiëren, verspreiden of op een andere manier openbaar te maken. De artikelen en blogs zijn geschreven vanuit persoonlijke ervaring, mijn NLP opleiding, ervaringen en opgedane kennis. Deze website is geen officiële zorginstelling/ instantie.





98 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven
bottom of page